สวัสดีค่ะ

ก่อนที่จะเอารูปขนมมาให้ดูกัน

ขอระบายอะไรสักหน่อยก่อนค่ะ

วันนี้ไปเจอกับเรื่องที่ตกใจจนทำให้พูดอะไรไม่ออกมาค่ะ

ในระหว่างที่ขับรถนั้น เราก็เห็นเด็กกำลังปั่นจักรยานอยู่ริมเกาะถนน

เราเลยบีบแตรเพื่อให้เด็กระวัง

ในใจก็นึกว่าทำไมมาปั่นจักรยานกลางถนนแบบนี้

ยังไม่ทันสิ้นเสียงแตรเด็กคนนั้นก็ปั่นจักรยานออกมากลางถนน

เราตกใจมาก พยายามเลี้ยวหลบให้ได้มากที่สุด

แต่เด็กก็ดันเลี้ยวจักรยานมาทางด้านหน้ารถเราพอดี

ช่วงนาทีนั้นตกใจมากค่ะ พยายามเหยียบเบรก เลี้ยวหนีให้ได้มากที่สุด

แต่ก็...ไม่พ้น...โชคดีมากค่ะที่ปะทะกันไม่แรงมาก

เด็กจักรยานล้ม ได้แผลถลอกนิดหน่อยค่ะ

ส่วนเรา....พูดอะไรไม่ออกเลย

ในใจนึกแต่ว่าถ้าชนเด็กเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง

โชคดี...โชคดีมากๆ ที่เด็กไม่เป็นไรมาก รถเราเองได้แผลมานิดหน่อย

เฮ้อ.....ขอบคุณทุกอย่างที่มันไม่เลวร้ายไปกว่านี้...

เอาล่ะ..ระบายเสร็จละ โล่งขึ้น...

เอารูปขนมมาโชว์กันดีกว่า....

เริ่มด้วยรูปแรก...วันนี้ทำเค้กกล้วยหอมค่ะ

เมื่อวานไปห้างเห็นเค้าแบ่งขายกล้วยหอม ก็เลยซื้อมาทำค่ะ

ทำครั้งแรกเลยนะคะเนี่ย....คนทำชอบทานเค้กกล้วยหอมค่ะ

ด้านบนโรยด้วยลุกเกด เปรี้ยวนิดๆ ค่ะ

อีกรูปค่ะ อิอิ

ตามด้วยบลูเบอรี่ชีสพายค่ะ ทำเมื่อวานก่อนค่ะ

ช่วยกันทำกับน้องสาวค่ะ ทำเสร็จก็ช่วยกันชิมว่าเหมือนที่เราซื้อมารึเปล่าน้อ

คิดว่าจะลองเปลี่ยนจากบลูเบอรี่เป็น สตรอเบอรี่ หรือแยมอย่างอื่นดูบ้างค่ะ 

นอกจากทั้งสองอย่างนี้แล้วก็ทำคุ๊กกี้โอวัลตินค่ะ

แล้วก็วันนี้ปั่นไอติมรสโอวัลติน และมะนาวค่ะ รู้สึกว่ามะนาวจะได้รับความนิยม ฮ่าๆ

พรุ่งนี้มีโครงการจะปั่นไอติมรสแอ๊ปเปิ้ลค่ะ อันนี้คิดสูตรเองลองเอามาประยุกต์ดู

หลังจากที่ประยุกต์รสมะนาว และนมชมพู ได้ติดใจที่บ้านไปแล้ว

วันนี้บ่นแค่นี้ เอาไว้จะเอารูปขนมมาให้ดูอีกนะคะ

อยากบอกว่า.....

ขอบคุณไก่น้อยมากนะ ที่เป็นกำลังใจในเวลาที่ตกใจและกลัว

ขอบคุณน้องสาวที่ช่วยทำและช่วยชิมขนมจ้ะ

ขอบคุณเขียวด้วยจ้าที่เข้ามาทัก msn และรออ่านบล็อกแป็กนะจ๊ะ

และขอบคุณสำหรับทุกๆคอมเม้นค่ะ

รักและคิดถึงครอบครัวของฉันเสมอ

รักและคิดถึงพี่หน่อยเสมอ

รักและคิดถึงไก่น้อยเสมอ

รักและคิดถึงเพื่อนๆเสมอค่ะ